Waneer de dag verdwijnt

De lantaarns langs het pad, het silhouet van bomen tegen een paarse lucht, het kasteel dat uit de mist opduikt, het standbeeld dat zwijgend tussen de stammen staat. Alles lijkt even stil te vallen.

Ik hou van dat overgangsmoment. Niet meer dag, nog geen nacht. Het licht wordt schaars, maar precies daardoor waardevoller.

Deze beelden voelen voor mij als ademhalen. Rustig. Diep. Alleen.

‍